Sakramenty

Łaski Boże spływają z nieprzebranego źródła miłosierdzia Bożego na nas jak gdyby siedmioma strumieniami. Strumieniami tymi są Sakramenty, które Pan Jezus ustanowił dla zbawienia człowieka. Jest  ich siedem. Trzy z nich są niepowtarzalne: Chrzest, Bierzmowanie i Kapłaństwo. Pozostawiają w duszy „niezmywalną pieczęć” – znak przymierza z Bogiem /2 Kor 1,22/. Pozostałe cztery – Eucharystia; Pokuta  i Pojednanie; Namaszczenie chorych ; Małżeństwo – można – przynajmniej teoretycznie – przyjmować wielokrotnie.

Sakrament to widzialny znak, który daje ludziom niewidzialna łaskę Bożą. W Jezusie Chrystusie niewidzialny Bóg stał się nam bliski, dostępny  i widzialny. Po wniebowstąpieniu Chrystusa  to, „co widzialne było  w naszym Zbawicielu przeszło w Sakramenty” (Leon Wielki). Sakramenty uobecniają więc Chrystusa, Jego życie, śmierć i zmartwychwstanie, Jego zbawczą miłość do człowieka, który może tej miłości uwierzyć lub ją odrzucić.

Celem Sakramentów jest uświęcenie człowieka. W każdym Sakramencie następuje spotkanie człowieka z Panem Jezusem, bo On „obecny jest mocą swoją w Sakramentach” ( Konstytucja o Liturgii 7).

Kościół otrzymał od Jezusa władzę udzielania ludziom Sakramentów świętych, jako jedno z najświętszych i najważniejszych zadań. Nie może oczywiście ustanawiać nowych Sakramentów, ale może ustanawiać dodatkowe obrzędy, czyli ceremonie, aby ludzie lepiej zrozumieli znaczenie Sakramentów i aby otaczali je większą czcią. Nie są własnością kapłana albo wspólnoty. Nikomu się nie należą „z góry”, gdyż są bezinteresownym Bożym Darem, a nie kolejnym z „praw człowieka.” Zadaniem udzielających je, czyli szafarzy, jest troska o właściwą dyspozycję moralną przyjmujących i zrozumiałość wykonywanych czynności i wypowiadanych słów.

Im lepiej i gorliwiej przygotowujemy się do przyjęcia Sakramentów, tym obfitsze łaski otrzymamy od Boga. Kto zaś przystępuje do Sakramentów świętych ze świadomością grzechu ciężkiego, nie tylko nie otrzymuje żadnych łask, ale popełnia ciężki grzech świętokradztwa.

Zasadniczo, aby przyjąć konkretny sakrament, wymagana jest wiarygodna prośba, odpowiednie przygotowanie i brak przeszkód ze strony prawa kościelnego.