Kapłaństwo

Sakrament kapłaństwa jest to sakrament Nowego Prawa, ustanowiony przez Chrystusa w Wieczerniku. W sakramencie tym udzielona zostaje duchowa władza i łaska do składania ofiary Mszy Świętej, udzielania Sakramentów świętych oraz innych posług kościelnych.

Władzę otrzymaną od Pana Jezusa Apostołowie przekazali swoim następcom biskupom i kapłanom. Biskupi znów przekazują ją swoim następcom i tak władza udzielona przez Chrystusa wciąż trwa.

Sakrament ten dzieli się na trzy stopnie, które od starożytności noszą nazwę Biskupstwa, Prezbiteratu i Diakonatu.

Sakra biskupia przynosi pełnię sakramentu kapłaństwa. Daje możliwość udzielania wszystkich Sakramentów, nauczania wiernych swej diecezji i kierowania nimi, czyli funkcję uświęcania, nauczania i rządzenia.

Prezbiterzy, choć nie posiadają szczytu kapłaństwa i w wykonywaniu swej władzy zależni są od biskupów, związani są jednak z nimi godnością kapłańską i na mocy sakramentu kapłaństwa, na podobieństwo Chrystusa, najwyższego i wiekuistego Kapłana, wyświęcani są, aby głosić Ewangelię, być pasterzami wiernych i sprawować kult Boży jako prawdziwi kapłani Nowego Testamentu. Udzielają oni sakramentów: Chrztu, Eucharystii, Pokuty i Pojednania, Namaszczenia Chorych i sprawują Eucharystię.

Na niższym szczeblu hierarchii stoją diakoni, na których nakłada się ręce nie dla kapłaństwa, lecz dla posługi. Umocnieni bowiem łaską sakramentalną, w posłudze liturgii, słowa i miłości służą Ludowi Bożemu, w łączności z biskupem i jego kapłanami.  Szafarzem sakramentu kapłaństwa jest Biskup.